Een Travellerspoint blog

45 jaar getrouwd

tijd voor een feestje

rain 14 °C

Dat was dus niet op 22 september, maar op 4 juli. Uit ervaring weten we dat er dan hele volksstammen aan het zeilen zijn of anders en elders vakantie vieren.
Vandaar dat we deze datum kozen.
We hebben lang lopen piekeren om iets te vinden wat gezelligheid, eten, drinken en sportiviteit combineerde. Anneke en ik hebben een paar keer Pitch&Putt gespeeld, we hebben wat andere familieleden ook een keer kunnen overtuigen van de lol van dit spelletje en toen viel bij ons ook het kwartje: Pitch& Putt met alles der op en der aan.
Lang van tevoren hebben we de eerste mededeling gestuurd om maar vast de datum bekend te maken. Er volgde nog een tweede notificatie en ten slotte nummer drie met het wat, hoe en waar.
De reacties op Pitch&Putt waren divers, om het zo maar eens te zeggen!
Jammer genoeg moesten er twee echtparen afhaken wegens gezondheidsperikelen, maar er bleven toch 34 man/vrouw/meisje/jongetje over om er een mooi feestje van te maken.
Het weer, dat was natuurlijk een onberekenbare factor. ’s Morgens regende het bij ons bakken met water, bar en boos. Maar al naar gelang het later werd, werd het ook wat droger.
Het verzamelen was om 13:30 uur met koffie en gebak. Helaas waren er wat wegen verzakt, files ontstaan en wegwerkzaamheden bezig. Dus niet iedereen was op tijd: het was geen probleem. Koffie, thee en appelgebak was er om het wachten te bekorten en om een lekkere regenbui over te laten trekken.
Toen een ieder gelaafd was kregen we instructie van Kirsten over alle gevaren (rondvliegende balletjes, door zwaaiende golfclubs) doch ook over alle geneugten. Ze wees negen captains aan en formeerden willekeurige groepen van vier. Vervolgens werd er weer onderling gewijzigd en geshuffeld zodat we toch aardig wat stellen samen zagen spelen. Het maakte niet uit: iedereen had plezier (hebben we vernomen).
Ondertussen kregen wij al door dat 18 holes eigenlijk te veel is en meer vrienden kregen hetzelfde idee: op naar het clubhuis dus! Er werden nog wat fanatici van de baan geplukt want ondertussen was in een apart zaaltje onder de hanenbalken het buffet in gereedheid gebracht.
Er was aan alles en iedereen gedacht, ook de vegetariërs kwamen aan hun trekken. Ook niet vegetariërs lieten dat zich goed smaken alhoewel dat nou eigenlijk niet de bedoeling was.
De bediening was vlot en attent, het eten was geweldig en ruim voldoende en bij het afscheid nemen kregen we vele complimenten over deze middag: het deed ons goed vrienden, daar doen we het voor.
Dank voor jullie komst, jullie cadeaus en lieve woorden en dank ook dat jullie deze dag voor ons tot zo’n succes hebben gemaakt!

Op de Camping

Vrijdag, 21 september
Wij hadden onze caravan op vrijdagmorgen al op de Minicamping de Haene in de Wilp neergezet met hulp van kleinzoon Nord, want die logeerde bij ons. De camping is vlak bij de Pitch&Putt-banen van Bussloo. Het toeval wilde dat we op de A1 een caravan spotten die wel eens van Ali en Piet kon zijn. Zij dachten hetzelfde: die daar zo onverantwoord hard de snelweg op komt scheuren konden Anneke en Hans wel eens zijn.
Het bleek zo te zijn: we stonden achter elkaar bij de ingang van de camping! Monique, de campingbazin, stond ons al op te wachten. Er was plaats zat, dus we konden ons eigen plekje uitzoeken. Gezien de windrichting kozen we allebei een west-oost gelegen plekje en daar zouden we nog spijt van krijgen.
Op zaterdagmorgen arriveerde ook de caravan van Jeanne en Evert en die zette ‘m haaks (noord-zuid) op onze twee caravans neer. Zo. Da’s ook weer geregeld. We hebben thuis geslapen in verband met het verzamelen van ons gezinnetje te onzent.
Zaterdag, 22 september
Het verslag van die dag staat hierboven. Maar het vervolg van deze dag ontaardde hierin dat er nog verschillende mensen wel eens even wilden zien hoe wij daar ons kampement hadden opgeslagen. Een drukte van belang voor de drie caravans! Nog een afzakkertje en de meute toog huiswaarts. Er daalde een serene stilte neer op de camping. Alhoewel, de A1 hoor je eigenlijk wel.
Met z’n zessen hebben we nog even na gekletst en lol gehad. Dan hoor je dus ook de verhalen van hoe het bij andere flights (groepjes) gegaan was. Erg leuk!
Om tien uur hadden we de pijp uit en doken ons opgemaakte bedje in om er na een uur achter te komen dat we geen meter slaap hadden. Kacheltje aan, een beetje kleding en nog maar een afzakkertje genomen. Werd het toch weer half een!

Zondag, 23 september
Op het gemakkie werd er in drie sleurvilla’s het ontbijt genuttigd en koffie gedronken. Piet en Ali hadden de fietsen al in de starthouding en peddelden er een rondje Bussloo doorheen! Piet is tachtig jaar, ga er maar aan staan, de bikkel! Daarna werden er wat plannen gemaakt voor de middag. Met gepaste kleding werd er een lekkere wandeling gemaakt langs de boorden van het recreatiemeer. ’s Avonds bleek dat we met gemak met z’n zessen in caravan van Ali en Piet pasten: het werd wat te koud om buiten te bivakkeren.

Maandag, 24 september
Het weer is niet lekker, regelmatig regen en veel wind. Jeanne en Evert pakken de caravan in en rijden in de morgen richting huis. Met Ali en Piet zijn we naar Apeldoorn gegaan om wat rond te kijken. Ik moest even bij de blikopener langs om mijn oogjes te laten testen: ik hoor slecht de laatste tijd! Bij het Kantongerecht werd een kopje versierde koffie gedronken. Ali en Piet wilden ook wel even naar mijn expositie in Marken Haven, dat hebben we dan ook nog even meegepakt. Toen we buiten kwamen was de lucht pikzwart, het regende en het waaide als een mini-orkaan.
Een naar gevoel bekroop me en mij niet alleen: hoe staan onze caravans erbij? Redelijk snel naar de camping en ja hoor, onze complete voortent stond op de wind en had het begeven! De stormbanden gescheurd, alle haringen uit de grond en de tent over de caravan heen! Driewerf shit. In de stromende regen en harde wind en met een geleend trapje hebben we de tent neergehaald, waarna het tijd was om Ali en Piet te helpen die ook aan het worstelen waren met hun voortent.
Het was een bende en alles zeiknat.
Wat is dan het alternatief? Alles op een hoop gooien en als een speer de caravan in, deur dicht, kachel aan en even nergens aan denken. Tomorrow is another day.

Dinsdag, 25 september
Wat moet ik er van zeggen? Alles wat buiten lag of luifel heette was drijfnat. Er waren wat stokken verbogen en er was een naadje gescheurd. Een van de stormbanden vonden we terug 25 meter achter de caravan. Een van de trekveren had vier maal zijn originele lengte en de drie scheerlijnen waren alle drie door midden. Zou het zo hard hebben geblazen? Ja, echt wel! Bij Ali en Piet was er minder kapot maar die hebben dan ook 20+ jaren meer ervaring dan wij. Moet je nagaan, bij hen is er in al die jaren twee keer hetzelfde overkomen. Wij presteren dat binnen een seizoen!
Om een uur of twaalf hadden we de caravan rijklaar, de voortent hangt te drogen in de schuur van de camping en wij eten even een boterhammetje. We nemen afscheid van Monique, Ali en Piet en toeren naar Lieren waar we de caravan even neerzetten.
Eenmaal thuis, de auto uitgeladen, barst er en bui met onweer los waar onze afvoeren en goten geen raad mee wisten! Binnen de kortste keren staat alles blank. Binnen is het droog en warm.
Wat een ervaringen de afgelopen dagen, daar praten we nog lang over na.

Geplaatst door zwit.too 10:55 Gearchiveerd in Nederland Reacties (0)

(Berichten 1 - 1 uit 1) Pagina [1]